ΜΙΧΑΗΛ ΣΠΑΝΑΚΟΣ | ΕΥΠΡΟΣΗΓΟΡΟΣ

      Μετέβην ἐν Ζακύνθῳ τῷ 1806. Ἔπειτα ἀπὸ ἕνα μῆνα διατριβῆς ἔμαθον ὅτι ἦλθεν εἰς τὴν νῆσον ὁ Στρατηγὸς τῶν Ῥώσων «Παπαδόπουλος» καὶ προσεκάλεσεν ἐμὲ ἐν Κερκύρᾳ, διὰ νὰ εἴπῃ μοι νὰ ἐμβῶ εἰς τὴν δούλευσιν καὶ τοῦ εἶπον τὸ ἑξῆς: «δὲν ἐμβαίνω εἰς τὴν δούλευσιν, διότι ἔχω σκοπὸν νὰ μεταβῶ ἐκ νέου εἰς Μορέαν, διὰ νὰ ἐκδικηθῶ διὰ τὸν θάνατον τῶν συγγενῶν μου καὶ διὰ τὰς ζημίας ἔνθα παρέλαβον καὶ δὲν ἔχω τὴν δυνατότητα νὰ κάμω ὅρκον καὶ ἔπειτα νὰ γίνω ἐπίορκος μὲ τὸ νὰ φύγω κρυφίως».     Ἡ Ῥωσία ἐκήρυξε τὸν πόλεμον τῆς Τουρκίας καὶ διετάχθησαν ὅλα τὰ στρατεύματα ὅπως μεταβῶσιν εἰς Ῥούμελην, ἵνα κτυπήσωσι τοὺς Τούρκους. Εἰς τὴν δούλευσιν τῆς Ῥωσίας ἦσαν δύο τάγματα: ἓν Μανιάτικον μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Πιερράκην καὶ ἓν Πελοποννησιακὸν μὲ ἐπὶ κεφαλῆς τὸν Ἀναγνωσταρᾶν. Αὐτοὶ ἦσαν ἐν Ζακύνθῳ. Ὁ Παπαδόπουλος διέταξεν αὐτοὺς νὰ ἀποκτήσωσιν ἓν πολεμικὸν πλοῖον. Ὅταν ἤμην ἕτοιμος, διὰ νὰ μεταβῶ εἰς Ἁγίαν Μαύραν, ὁ Ἀναγνωσταρᾶς καὶ οἱ Πετιμεζαῖοι καὶ ὁ Ἰωάννης Κολ...

Κεφὶρ     Τὸ κεφὶρ εἶναι ἕνα ἀσυνήθιστο καὶ ἀφρῶδες γαλακτοκομικὸ προϊὸν ποὺ μοιάζει μὲ τὸ γιαοῦρτι. Τὸ κεφὶρ εἶναι ἕνα ῥόφημα ποὺ λαμβάνεται μὲ ἐπῴαση κόκκων κεφὶρ μὲ νωπὸ γάλα. Οἱ κόκκοι κεφὶρ εἶναι ἕνα συμβιωτικὸ σύμπλεγμα διαφόρων εἰδῶν ζύμης καὶ βακτηρίων, εἰδικώτερα ὀξυγαλακτικῶν βακτηρίων, τὰ ὁποῖα συγκεντρώνονται σὲ ἕνα στρῶμα πολυσακχαρίτη ποὺ ὀνομάζεται «κεφιράνη». Οἱ ζυμωμένοι κόκκοι μοιάζουν μὲ κουνουπίδι καὶ περιέχουν μείγματα μικροβίων. Ἡ μικτὴ μικροβιακὴ ζύμωση εἶναι μία σημαντικὴ παράμετρος στὶς ζυμώσεις. Οἱ μικτὲς καλλιέργειες μικροβίων ἐμφανίζονται συχνότερα στὰ ζυμούμενα προϊόντα, ὅπου ὑπάρχει στὴν πραγματικότητα διαδοχὴ διαφόρων μικροοργανισμῶν. Τὸ “S.C.O.B.Y.” εἶναι ἕνα παράδειγμα αὐτοῦ τοῦ τύπου μικτῆς καλλιεργείας. Τὸ “S.C.O.B.Y.” εἶναι μία συμβιωτικὴ ἀποικία βακτηρίων καὶ ζυμῶν ποὺ χρησιμοποιοῦνται γιὰ τὴν παραγωγὴ κεφὶρ καὶ ἄλλων ζυμουμένων προϊόντων. Σὲ ἐργαστηριακὲς μελέτες τὸ κεφὶρ ἔχει ἀποδειχθῆ ὅτι ἀναστέλλει ὡρισμένους τύπους καρκινικῶν...

Μέθοδος “ Soxhlet ”     Γιὰ τὴν συγκεκριμένη μέθοδο χρησιμοποιεῖται συσκευὴ συνεχοῦς ἐκχύλισης “ Soxhlet ”. Στὴν ἀρχὴ ξηραίνεται τὸ δεῖγμα σὲ πυριατήριο ἢ ὑπὸ κενὸ καὶ τὸ ξηρὸ δεῖγμα μεταφέρεται σὲ εἰδικὸ φυσίγγι ἐκχύλισης. Στὸ φυσίγγι μεταφέρονται καὶ τὰ ὑπολείμματα τοῦ ὑποδοχέα ξήρανσης μὲ τὴν βοήθεια βαμβακιοῦ, διαποτισμένου σὲ πετρελαϊκὸ αἰθέρα. (Βουδούρης καὶ Κοντομηνᾶς, 1995).     Τὸ φυσίγγι τοποθετεῖται στὸν ἐκχυλιστῆρα, ἐνῷ στὴν συσκευὴ προσαρμόζεται προζυγισμένη φιάλη περιέχουσα 100 mL πετρελαϊκοῦ αἰθέρα. Συναρμολογεῖται ἡ συσκευὴ καὶ τὸ δεῖγμα ἐκχυλίζεται γιὰ 2 ἢ 3 ὧρες. Στὴν συνέχεια ἐξατμίζεται ὁ πετρελαϊκὸς αἰθέρας καὶ εἰσάγονται στὴν φιάλη 2-3 mL ἀκετόνης. Κατόπιν ἐμφύσησης ἀέρα στὸ ἐσωτερικὸ τῆς φιάλης ἀπομακρύνονται τὰ τελευταῖα ἴχνη τοῦ διαλύτη. Ἡ φιάλη τοποθετεῖται σὲ πυριατήριο στοὺς 105° C γιὰ 5-10 λεπτά, ψύχεται σὲ ξηραντῆρα καὶ ζυγίζεται. (Βουδούρης καὶ Κοντομηνᾶς, 1995).     Μέθοδος “Mojonnier”  ...